decadentie

Betekenis decadentie

Een toestand van verval of achteruitgang van morele, culturele of maatschappelijke normen en waarden.

Woordsoort

zelfstandig naamwoord

Voorbeeldzin met decadentie

De decadentie van de oude beschaving was duidelijk zichtbaar in hun extravagante levensstijl.

Uitspraak (fonetisch)

de-ka-den-tsie (Wat is het fonetisch alfabet?)

Afbreekpatroon: de-cad-en-tie

Synoniemen

  • ontbinding
  • verval
  • achteruitgang

Woorden die beginnen of eindigen met "decadentie"

  • decadent
  • decadentisme
  • decadentiefase

Etymologie

Afkomstig van het Latijnse woord 'decadentia', wat 'achteruitgang' betekent.

Veelgestelde vragen

  • Wat is het tegenovergestelde van decadentie?
    Het tegenovergestelde van decadentie is vooruitgang of groei.
  • Kan decadentie positief zijn?
    Decadentie heeft doorgaans een negatieve connotatie, maar kan soms als positief worden ervaren in de context van creatieve expressie.
  • Waar komt het woord decadentie vandaan?
    Het woord decadentie komt van het Latijnse 'decadentia', dat staat voor 'achteruitgang'.
  • Hoe herken je decadentie in een samenleving?
    Decadentie kan herkenbaar zijn door overconsumptie, verlies van normen en waarden en culturele achteruitgang.
  • Heeft decadentie altijd te maken met rijkdom?
    Niet per se. Hoewel decadentie vaak geassocieerd wordt met rijkdom en extravagantie, kan het ook optreden in andere contexten van moreel en cultureel verval.