kundig

Betekenis kundig

goed in staat zijn om iets te doen dankzij ervaring of kennis

Woordsoort

bijvoeglijk naamwoord

Voorbeeldzin met kundig

Zij is zeer kundig in het repareren van computers.

Uitspraak (fonetisch)

ˈkʏndəx (Wat is het fonetisch alfabet?)

Afbreekpatroon: kun·dig

Synoniemen

  • bekwaam
  • vaardig
  • capabel

Woorden die beginnen of eindigen met "kundig"

  • kundig
  • onbekwaam
  • deskundig

Etymologie

Afgeleid van het Middelnederlandse 'cunneghe', dat gerelateerd is aan kunnen of kennis hebben van iets.

Veelgestelde vragen

  • Wat is het verschil tussen 'kundig' en 'bekwaam'?
    'Kundig' en 'bekwaam' zijn synoniemen en kunnen in veel gevallen door elkaar gebruikt worden. Beide duiden op iemand die goed in staat is om iets te doen dankzij ervaring of kennis. 'Kundig' kan echter meer de nadruk leggen op technische kennis, terwijl 'bekwaam' een algemener begrip is.
  • Kun je 'kundig' gebruiken als zelfstandig naamwoord?
    Nee, 'kundig' wordt meestal als bijvoeglijk naamwoord gebruikt. Het zelfstandig naamwoord dat erbij hoort is 'kundigheid'.
  • Hoe verschilt 'kundig' van 'deskundig'?
    'Deskundig' betekent specifiek kennis of expertise hebben op een bepaald vakgebied, terwijl 'kundig' meer algemeen vaardig of competent betekent.
  • Is 'kundig' een veelgebruikt woord?
    Ja, 'kundig' is een veelgebruikt woord, vooral in contexten waar de mate van vaardigheid of bekwaamheid van iemand benadrukt wordt.
  • Kan 'kundig' gebruikt worden in negatieve context?
    Over het algemeen heeft 'kundig' een positieve connotatie. Om een gebrek aan kunde aan te duiden, zou je eerder termen als 'onbekwaam' of 'onervaren' gebruiken.