onschuldig
Betekenis onschuldig
niet schuldig zijnde; zonder schuld; onvermogen of afwezigheid van kwaad of schuld.
Woordsoort
bijvoeglijk naamwoord
Voorbeeldzin met onschuldig
De rechter oordeelde dat de verdachte onschuldig was aan alle beschuldigingen.
Uitspraak (fonetisch)
/ɔnˈsxʏldəx/ (Wat is het fonetisch alfabet?)
Afbreekpatroon: on·schul·dig
Synoniemen
- onschadelijk
- onschuldig
- nevschuldig
Woorden die beginnen of eindigen met "onschuldig"
- onschuld
- onschuldigerd
- onschuldigverklaring
Etymologie
Het woord 'onschuldig' komt van het Oudnederlandse 'on' (niet) en 'schuldich' (schuldig), wat oorspronkelijk verwees naar iemand zonder schuld.
Veelgestelde vragen
- Wat betekent onschuldig in juridische context?
In juridische context betekent onschuldig dat iemand niet verantwoordelijk wordt gehouden voor de misdaden of overtredingen waarvan hij of zij beschuldigd wordt. - Kan onschuldig worden gebruikt voor kinderen?
Ja, het woord 'onschuldig' kan worden gebruikt om het onvermogen van kinderen om kwaad te doen of slechte bedoelingen te hebben te beschrijven. - Is onschuldig altijd positief?
Meestal heeft onschuldig een positieve connotatie, maar in sommige contexten kan het ook betekenen dat iemand onervaren of naïef is. - Hoe zeg je onschuldig in het Engels?
In het Engels vertaal je 'onschuldig' als 'innocent'. - Wat is het tegenovergestelde van onschuldig?
Het tegenovergestelde van onschuldig is schuldig.