obstinaatheid
Betekenis obstinaatheid
De eigenschap of het gedrag dat iemand koppig en volhardend maakt in het niet willen toegeven of veranderen van een standpunt.
Woordsoort
zelfstandig naamwoord
Voorbeeldzin met obstinaatheid
Zijn obstinaatheid maakte het moeilijk om een compromis te bereiken tijdens de vergadering.
Uitspraak (fonetisch)
ɔbstiˈnaːtɦɛit (Wat is het fonetisch alfabet?)
Afbreekpatroon: ob-sti-naat-heid
Synoniemen
- koppigheid
- eigenwijsheid
- volharding
Woorden die beginnen of eindigen met "obstinaatheid"
- obstinaat
- obstineren
- obstinatie
Etymologie
Afgeleid van het Latijnse 'obstinatus', wat 'hardnekkig' of 'vastberaden' betekent.
Veelgestelde vragen
- Wat is het verschil tussen obstinaatheid en koppigheid?
Obstinaatheid en koppigheid hebben vergelijkbare betekenissen, maar obstinaatheid heeft ook de connotatie van vastberadenheid in het niet willen wijken of veranderen, vaak ondanks redelijke argumenten. - Is obstinaatheid een positieve eigenschap?
Obstinaatheid kan zowel positief als negatief worden gezien. Het kan wijzen op vasthoudendheid en doorzettingsvermogen, maar ook op onbuigzaamheid en onredelijkheid. - Hoe kan ik obstinaatheid herkennen?
Obstinaatheid is te herkennen aan gedrag waarin iemand blijft vasthouden aan zijn standpunt, zelfs als dit irrationeel lijkt en ongeacht tegenvallende bewijzen of meningen van anderen. - Welke andere woorden lijken op obstinaatheid?
Andere woorden die op obstinaatheid lijken zijn hardnekkigheid, halsstarrigheid en volharding. - Kan obstinaatheid nuttig zijn?
Ja, obstinaatheid kan nuttig zijn in situaties waar doorzettingsvermogen en standvastigheid vereist zijn om een doel te bereiken.