paladijn
Betekenis paladijn
Een edele ridder of vooraanstaande volgeling, vaak geassocieerd met ridderlijkheid en eer, en gespeeld een belangrijke rol aan een koninklijk hof, vooral dat van Karel de Grote.
Woordsoort
zelfstandig naamwoord
Voorbeeldzin met paladijn
De paladijn verdedigde het koninkrijk met moed en eer.
Uitspraak (fonetisch)
/pa.laˈdɛin/ (Wat is het fonetisch alfabet?)
Afbreekpatroon: pa-la-dijn
Synoniemen
- ridder
- edelman
- kampioen
Woorden die beginnen of eindigen met "paladijn"
- paladijnachtig
- paladijnschap
- stads_paladijn
Etymologie
Afgeleid van het Latijnse 'palatinus', dat verwijst naar iemand die tot de keizerlijke garde behoort; verder teruggaand naar 'Palatinus', de heuvel in Rome waar het keizerlijke paleis stond.
Veelgestelde vragen
- Wat is de oorsprong van het woord 'paladijn'?
Het woord 'paladijn' is afkomstig van het Latijnse 'palatinus', dat een lid van de keizerlijke garde betekende. - Wordt 'paladijn' vandaag de dag nog vaak gebruikt?
Het woord 'paladijn' wordt vandaag de dag zelden gebruikt en komt voornamelijk voor in historische teksten of in de context van fantasy-literatuur. - Wat is een moderne equivalent van een paladijn?
Een moderne equivalent zou een ridder of een beschermheer kunnen zijn, hoewel dergelijke rollen tegenwoordig meer symbolisch zijn. - Wat was de rol van een paladijn in het hof van Karel de Grote?
Paladijnen waren elite-ridders die Karel de Grote dienden, en hielden toezicht op militaire en juridische verantwoordelijkheden binnen het hof. - Zijn er bekende verhalen over paladijnen?
Ja, er zijn veel verhalen over de paladijnen van Karel de Grote, waaronder epische gedichten zoals 'La Chanson de Roland' waarin hun daden worden bezongen.