standbeen
Betekenis standbeen
Het been waarop iemand staat en dat het gewicht van het lichaam draagt, vaak gebruikt bij het beschrijven van een bepaalde positie in sporten of dans.
Woordsoort
zelfstandig naamwoord
Voorbeeldzin met standbeen
Tijdens de balletles leerde ze haar balans te houden door krachtig op haar standbeen te staan.
Uitspraak (fonetisch)
stɑnt.ben (Wat is het fonetisch alfabet?)
Afbreekpatroon: stand-been
Synoniemen
- ondersteuningsbeen
- draagbeen
Woorden die beginnen of eindigen met "standbeen"
- standpunt
- standbeeld
- staander
Etymologie
Oorsprong uit het Middelnederlandse 'stand' (staan) en 'been'.
Veelgestelde vragen
- Wat is het standbeen bij een beweging?
Het standbeen is het been dat stabiel op de grond blijft tijdens een beweging, zoals bij het maken van een stap, draai of sprong. - Waarom is het belangrijk om een sterk standbeen te hebben?
Een sterk standbeen helpt bij het behouden van balans en stabiliteit, vooral bij sporten of activiteiten die concentratie en precisie vereisen. - Hoe verschilt het standbeen van het speelbeen?
Het standbeen blijft op de grond om het lichaam te ondersteunen, terwijl het speelbeen vrij is om te bewegen, zoals bijvoorbeeld bij het schoppen van een bal. - Kan elk been een standbeen zijn?
Ja, afhankelijk van de situatie of voorkeur, kunnen zowel het linker- als het rechterbeen als standbeen dienen. - Wordt de term 'standbeen' buiten sport en dans gebruikt?
Ja, soms wordt het figuurlijk gebruikt om een steunpunt of fundamentele basis te beschrijven in diverse contexten.