deugniet

Betekenis deugniet

een persoon, vooral een kind, die ondeugend is, maar niet kwaadwillend.

Woordsoort

zelfstandig naamwoord

Voorbeeldzin met deugniet

De jongste zoon van de buren is een echte deugniet, altijd bezig met kattenkwaad.

Uitspraak (fonetisch)

ˈdøɣ.nit (Wat is het fonetisch alfabet?)

Afbreekpatroon: deug-niet

Synoniemen

  • kwajongen
  • belhamel
  • fratsmaker

Woorden die beginnen of eindigen met "deugniet"

  • deugdzaam
  • deugden
  • deuger

Etymologie

Afgeleid van het Middelnederlandse 'deughen', wat 'deugen' betekent, gecombineerd met 'niet', wat aangeeft dat de persoon niet aan bepaalde normatief positieve eigenschappen voldoet.

Veelgestelde vragen

  • Wat is het verschil tussen een deugniet en een boef?
    Een deugniet is speels en ondeugend zonder slecht bedoelingen, terwijl een boef meer neigt naar gedrag dat als crimineel of kwaadwillend kan worden gezien.
  • Is het woord 'deugniet' offensief?
    Over het algemeen wordt 'deugniet' niet als offensief beschouwd. Het wordt meestal gebruikt om iemand speels te plagen die ondeugend is op een charmante manier.
  • Wordt 'deugniet' vaak gebruikt in informele contexten?
    Ja, de term wordt vaak informeel gebruikt, vooral wanneer er met een lach wordt gesproken over iemands speelse gedrag.
  • Komt de term 'deugniet' vaak voor in de Vlaamse taal?
    Ja, het woord 'deugniet' wordt zowel in Nederland als in België gebruikt, maar het komt relatief vaker voor in de Vlaamse regio's.
  • Kan een volwassene een deugniet zijn?
    Ja, hoewel het vaker gebruikt wordt voor kinderen, kan een volwassene ook een deugniet zijn als hij of zij zich op een speelse manier ondeugend gedraagt.