dissimilatie

Betekenis dissimilatie

Fysiologisch proces waarbij complexere organische stoffen worden afgebroken tot simpelere stoffen, vrijmakend van energie.

Woordsoort

zelfstandig naamwoord

Voorbeeldzin met dissimilatie

Tijdens de dissimilatie in cellen wordt glucose afgebroken om energie vrij te maken.

Uitspraak (fonetisch)

dɪsɪˌmaˈtsi (Wat is het fonetisch alfabet?)

Afbreekpatroon: dis-si-mi-la-tie

Synoniemen

  • katabolisme
  • afbraakproces

Woorden die beginnen of eindigen met "dissimilatie"

  • dissimileren
  • dissimilatiefase

Etymologie

Afkomstig van het Latijnse 'dissimilationem', dat uiteenvallen of verschillend maken betekent.

Veelgestelde vragen

  • Wat is het verschil tussen dissimilatie en assimilatie?
    Dissimilatie is het proces van afbraak van stoffen met energieproductie, terwijl assimilatie het proces van opbouw van complexe stoffen uit simpelere is.
  • Waarom is dissimilatie belangrijk?
    Dissimilatie is belangrijk omdat het cellen voorziet van energie die nodig is voor verschillende fysiologische processen.
  • Waar vindt dissimilatie voornamelijk plaats?
    Dissimilatie vindt voornamelijk plaats in de mitochondriën van cellen.
  • Welke stoffen worden afgebroken tijdens dissimilatie?
    Tijdens dissimilatie worden meestal koolhydraten, vetten en eiwitten afgebroken.
  • Is dissimilatie een exotherm proces?
    Ja, dissimilatie is een exotherm proces omdat het energie vrijmaakt.