eed

Betekenis eed

Een plechtige belofte of verklaring waarbij de waarheid of oprechtheid wordt bevestigd, vaak onder aanroeping van iets heiligs.

Woordsoort

zelfstandig naamwoord

Voorbeeldzin met eed

Hij legde een eed af om de waarheid te spreken in de rechtszaal.

Uitspraak (fonetisch)

/eːd/ (Wat is het fonetisch alfabet?)

Afbreekpatroon: eed (geen afbreking mogelijk)

Synoniemen

  • gelofte
  • belofte
  • verklaring

Woorden die beginnen of eindigen met "eed"

  • eedaflegging
  • edeleer
  • eedbreuk

Etymologie

Oudnederlands 'etha', vergelijkbaar met Duits 'Eid', afkomstig uit het Proto-Germaans 'aithaz'.

Veelgestelde vragen

  • Wat is de betekenis van een eed?
    Een eed is een plechtige belofte of verklaring waarbij de waarheid of oprechtheid wordt bevestigd.
  • Waarvoor wordt een eed vaak gebruikt?
    Een eed wordt vaak gebruikt in juridische en ceremoniële contexten om de oprechtheid of waarheid te waarborgen.
  • Zijn er verschillende soorten eden?
    Ja, er zijn veel verschillende soorten eden, waaronder de ambtseed, de artseneed, en de trouwbelofte.
  • Wat gebeurt er als iemand een eed breekt?
    Het breken van een eed kan juridische of sociale repercussies hebben, afhankelijk van de context.
  • Kun je een synoniem voor 'eed' noemen?
    Een synoniem voor 'eed' is 'gelofte'.