eloquentie

Betekenis eloquentie

Welsprekendheid; het vermogen om taal effectief te gebruiken, meestal in spreken, maar ook in schrijven.

Woordsoort

zelfstandig naamwoord

Voorbeeldzin met eloquentie

De advocaat overtuigde de jury met zijn eloquentie tijdens het pleidooi.

Uitspraak (fonetisch)

e-lo-kwen-tsie (Wat is het fonetisch alfabet?)

Afbreekpatroon: elo·quen·tie

Synoniemen

  • welsprekendheid
  • retoriek
  • spreekvaardigheid

Woorden die beginnen of eindigen met "eloquentie"

  • eloquent
  • eloquentieverhogend

Etymologie

Afkomstig van het Latijnse 'eloquentia', wat 'welsprekendheid' betekent.

Veelgestelde vragen

  • Wat betekent eloquentie?
    Eloquentie betekent het vermogen om taal effectief en overtuigend te gebruiken, vooral in mondelinge communicatie.
  • In welke situaties wordt eloquentie het meest gewaardeerd?
    Eloquentie wordt vaak gewaardeerd in formele situaties zoals toespraken, debatten en rechtbanken, waar overtuigende communicatie cruciaal is.
  • Is eloquentie aangeboren of kan het worden ontwikkeld?
    Hoewel sommige mensen een natuurlijke aanleg kunnen hebben, kan eloquentie zeker worden ontwikkeld door oefening en studie van retoriek.
  • Wat is het verschil tussen eloquentie en retoriek?
    Eloquentie is het vermogen om effectief te communiceren, terwijl retoriek de kunst en studie van welsprekendheid en overtuigende taalgebruik is.
  • Zijn er beroepen waarin eloquentie essentieel is?
    Ja, beroepen zoals advocatuur, politiek, onderwijs en journalistiek vereisen vaak een hoge mate van eloquentie.