equivalentie

Betekenis equivalentie

de toestand of eigenschap van gelijkwaardigheid tussen zaken, met name in contexten zoals logica en wiskunde.

Woordsoort

zelfstandig naamwoord

Voorbeeldzin met equivalentie

In de logica wordt equivalentie gebruikt om te laten zien dat twee proposities dezelfde waarheidstoestand hebben.

Uitspraak (fonetisch)

eː.ki.vaːˈlɛn.tsi (Wat is het fonetisch alfabet?)

Afbreekpatroon: equi-va-len-tie

Synoniemen

  • gelijkwaardigheid
  • vergelijkbaarheid
  • pariteit

Woorden die beginnen of eindigen met "equivalentie"

  • equivalent
  • equivalentieprincipe
  • niet-equivalent

Etymologie

Afgeleid van het Latijnse 'aequivalentia', wat 'gelijkwaardig' betekent, van 'aequi-' (gelijk) en 'valentia' (kracht, macht).

Veelgestelde vragen

  • Wat is het verschil tussen equivalentie en gelijkheid?
    Equivalentie duidt op dezelfde waarde of functie in een bepaalde context, terwijl gelijkheid vaak een exacte identieke waarde betekent.
  • Hoe gebruik je het woord 'equivalentie' in een zin?
    Je kunt 'equivalentie' gebruiken om een betrekking tussen concepten of waarden aan te duiden die dezelfde rol of functie vervullen.
  • Waar wordt equivalentie vaak toegepast?
    Equivalentie wordt vaak gebruikt in logica, natuurkunde en wiskunde om te beschrijven wanneer twee uitdrukkingen dezelfde betekenis of waarde hebben.
  • Is er een verschil tussen 'equivalentie' en 'equivalente'?
    'Equivalentie' verwijst naar de relatie of toestand zelf, terwijl 'equivalente' een bijvoeglijk naamwoord is dat de kwaliteit van iets dat gelijkwaardig is beschrijft.
  • Kan equivalentie ook buiten wetenschappelijke contexten worden gebruikt?
    Ja, het kan ook in alledaagse contexten worden gebruikt om te verwijzen naar zaken die een soortgelijke waarde of functie hebben.