heil

Betekenis heil

welzijn, geluk of voorspoed, vaak in geestelijke of religieuze context.

Woordsoort

zelfstandig naamwoord

Voorbeeldzin met heil

Hij zocht zijn heil in de wijsheid van oude geschriften.

Uitspraak (fonetisch)

hɛɪl (Wat is het fonetisch alfabet?)

Afbreekpatroon: heil (geen afbreking mogelijk)

Synoniemen

  • welzijn
  • voorspoed
  • geluk

Woorden die beginnen of eindigen met "heil"

  • heilzaam
  • heilig
  • onheil

Etymologie

Afkomstig uit het Oudnederlandse 'heil', verwant aan het Duitse 'heil' en het Oudengelse 'hæl'.

Veelgestelde vragen

  • Wat betekent 'heil zoeken'?
    Het betekent ergens anders hulp of geluk proberen te vinden.
  • Wordt 'heil' vaak in religieuze context gebruikt?
    Ja, 'heil' wordt vaak gebruikt in religieuze of spirituele context.
  • Is 'heil' een veelgebruikt woord in het hedendaagse Nederlands?
    Het woord 'heil' wordt minder vaak gebruikt in het dagelijks taalgebruik, maar komt nog wel voor in formele en religieuze teksten.
  • Hoe verschilt 'heil' van 'heilig'?
    'Heil' verwijst naar welzijn en geluk, terwijl 'heilig' duidt op iets dat gewijd is aan God of de religie, of bijzondere eerbied verdient.
  • Kan 'heil' ook negatief zijn?
    Op zichzelf is 'heil' positief, maar in woorden zoals 'onheil' krijgt het een negatieve betekenis.