hoogleraar
Betekenis hoogleraar
Een hoogleraar is een docent aan een universiteit die ook wetenschappelijk onderzoek verricht en meestal verantwoordelijk is voor een vakgebied.
Woordsoort
zelfstandig naamwoord
Voorbeeldzin met hoogleraar
De hoogleraar gaf een inspirerende lezing over moderne fysica.
Uitspraak (fonetisch)
ˈɦoːɣ.leː.rar (Wat is het fonetisch alfabet?)
Afbreekpatroon: hoog·le·raar
Synoniemen
- professor
- universitair docent
- academicus
Woorden die beginnen of eindigen met "hoogleraar"
- hoogmis
- leraarkaart
- hooghouden
Etymologie
Afgeleid van het Latijnse woord 'professor', dat betekent 'iemand die verklaart'. 'Hoogleraar' komt van het Nederlandse woord 'hoog', dat 'van hoge rang' betekent, en 'leraar', dat 'iemand die lesgeeft' betekent.
Veelgestelde vragen
- Wat is het verschil tussen een hoogleraar en een universitair docent?
Een hoogleraar heeft meestal een hogere academische rang dan een universitair docent en is vaak verantwoordelijk voor een vakgebied naast het geven van onderwijs. - Hoe word je hoogleraar?
Een hoogleraar wordt benoemd na jarenlang ervaring opdoen in het veld, publicaties opstellen en bijdragen aan onderzoek binnen het vakgebied. - Is een hoogleraar een professor?
Ja, in veel landen zijn de termen 'hoogleraar' en 'professor' uitwisselbaar, hoewel de exacte titels en verantwoordelijkheden kunnen variëren. - Wat zijn de taken van een hoogleraar?
Een hoogleraar geeft colleges, begeleidt proefschriften, verricht onderzoek en draagt bij aan de ontwikkeling van het vakgebied op universitair niveau. - Kan een hoogleraar ook een promovendus begeleiden?
Ja, hoogleraren begeleiden vaak promovendi bij hun wetenschappelijk onderzoek en proefschriften.