idylle
Betekenis idylle
een eenvoudig, vredig en gelukkig tafereel of levenswijze; vaak gebruikt in poëzie om een geïdealiseerd, natuurlijk leven te beschrijven.
Woordsoort
zelfstandig naamwoord
Voorbeeldzin met idylle
De zomer die we doorbrachten in het kleine dorpje leek wel een idylle, ver weg van de drukte van de stad.
Uitspraak (fonetisch)
iˈdɪlə (Wat is het fonetisch alfabet?)
Afbreekpatroon: i-dyl-le
Synoniemen
- landschap
- tafereeltje
- pastorale
Woorden die beginnen of eindigen met "idylle"
- idyllisch
- idyllen
- idyllisch
Etymologie
Ontleend aan het Franse 'idylle', dat weer teruggaat op het Griekse 'eidullion', een verkleinwoord van 'eidos' wat 'vorm' of 'beeld' betekent.
Veelgestelde vragen
- Wat betekent 'idylle' in de literatuur?
In de literatuur verwijst 'idylle' vaak naar een gedicht of verhaal dat een ontspannen en vredig leven op het platteland beschrijft. - Wat is het verschil tussen een idylle en een epos?
Een idylle richt zich meestal op eenvoudige en vreedzame scènes, terwijl een epos vaak een heldhaftig verhaal is dat grootse daden beschrijft. - Hoe gebruik je 'idylle' in een zin?
Je kunt 'idylle' in een zin gebruiken om een vredig en eenvoudig leven te beschrijven, bijvoorbeeld: 'De bergbeklimmers vonden hun idylle in de rustige dalen van de Alpen.' - Is een idylle altijd positief?
Hoewel idylles vaak positief zijn, kunnen ze ook worden gebruikt om een enigszins naïef of onrealistisch beeld van het leven te schetsen. - Zijn er moderne vormen van idylle?
Ja, moderne vormen van idylle bestaan nog steeds en vinden vaak plaats in kunst, muziek en literatuur die natuurlijke en vredige scènes beschrijven.