inductie
Betekenis inductie
Inductie is het proces waarbij een algemeen principe wordt afgeleid vanuit specifieke observaties. In de natuurkunde verwijst inductie vaak naar het opwekken van een elektrische stroom door een veranderend magnetisch veld. In de logica verwijst het naar een redeneermethode waarbij algemene regels worden afgeleid uit concrete gevallen.
Woordsoort
zelfstandig naamwoord
Voorbeeldzin met inductie
Door middel van inductie kon de wetenschapper een nieuwe wet afleiden uit de waargenomen data.
Uitspraak (fonetisch)
in-duk-tie (Wat is het fonetisch alfabet?)
Afbreekpatroon: in-duc-tie
Synoniemen
- afleiding
- opwekking
- initiëren
Woorden die beginnen of eindigen met "inductie"
- inductiekookplaat
- elektromagnetische inductie
- zelfinductie
Etymologie
Het woord 'inductie' komt van het Latijnse 'inductio', wat verwijst naar 'het binnenleiden' of 'inleiding'.
Veelgestelde vragen
- Wat is inductie in de wiskunde?
Inductie in de wiskunde, specifiek wiskundige inductie, is een methode om stellingen te bewijzen door te laten zien dat als een stelling voor een bepaald geval geldt, het ook voor het volgende geval geldt. - Hoe werkt inductie in de natuurkunde?
In de natuurkunde verwijst inductie naar het genereren van een elektrische stroom in een geleider door blootstelling aan een veranderend magnetisch veld. - Wat is het verschil tussen inductie en deductie?
Inductie is een redeneermethode waarbij algemene conclusies worden getrokken uit specifieke voorbeelden, terwijl deductie het afleiden van specifieke conclusies uit algemene principes of premissen is. - Wat is electromagnetic induction?
Electromagnetic induction (elektromagnetische inductie) is het proces waarbij een elektrische stroom wordt gegenereerd in een geleider door variatie van het magnetische veld eromheen. - Hoe wordt inductie gebruikt in inductiekookplaten?
Inductiekookplaten gebruiken elektromagnetische inductie om warmte direct in pannen te genereren, wat zorgt voor snellere en efficiëntere verwarming.