klapper

Betekenis klapper

Een harde of luide knal of het geluid dat wordt gemaakt door iets dat plotseling en krachtig tegen iets anders slaat.

Woordsoort

zelfstandig naamwoord

Voorbeeldzin met klapper

Tijdens het vuurwerk hoorden we een enorme klapper die door de lucht galmde.

Uitspraak (fonetisch)

ˈklɑ.pər (Wat is het fonetisch alfabet?)

Afbreekpatroon: klap-per

Synoniemen

  • knal
  • slag
  • explosie

Woorden die beginnen of eindigen met "klapper"

  • klappertand
  • klappertje
  • eindklapper

Etymologie

Afgeleid van het werkwoord 'klappen', dat afkomstig is uit het Middelnederlandse 'clappen', wat 'slaan' of 'een slag geven' betekent.

Veelgestelde vragen

  • Wat is een klapper in de context van muziek?
    In de context van muziek kan 'klapper' verwijzen naar een hit of een populair muzieknummer dat veel succes heeft.
  • Wat betekent klapper in een boekhoudkundige context?
    In de boekhoudkundige context wordt met een klapper een register of overzicht bedoeld.
  • Hoe gebruik je het woord klapper in een zin?
    Een voorbeeldzin is: 'De film eindigde met een spectaculaire klapper die iedereen verraste.'
  • Zijn er verschillende betekenissen van klapper?
    Ja, het kan zowel een harde knal betekenen als een grote verrassing of succes, afhankelijk van de context.
  • Wat is de oorsprong van het woord klapper?
    Het komt van het werkwoord 'klappen', dat 'slaan' of 'een geluid maken' betekent, en stamt af van het Middelnederlandse 'clappen'.