krang
Betekenis krang
Een krang is een dialectisch woord in delen van Nederland, zoals Noord-Brabant, dat gebruikt wordt om iemand te beschrijven die stug, koppig of dwars is.
Woordsoort
bijvoeglijk naamwoord
Voorbeeldzin met krang
Hij bleef krang volhouden dat hij gelijk had, ook al wist iedereen dat hij fout zat.
Uitspraak (fonetisch)
krɑŋ (Wat is het fonetisch alfabet?)
Afbreekpatroon: krang (geen afbreking mogelijk)
Synoniemen
- stug
- koppig
- dwars
Woorden die beginnen of eindigen met "krang"
- krangel
- krangs
- akrangen
Etymologie
Het woord 'krang' stamt waarschijnlijk af van lokale dialecten en heeft mogelijk Germaanse wortels die verwijzen naar hardnekkig of weerbarstig gedrag.
Veelgestelde vragen
- Is 'krang' een veelgebruikt woord in het Nederlands?
Nee, 'krang' is een dialectisch woord dat niet algemeen gebruikt wordt in het Standaardnederlands. - In welke provincies wordt het woord 'krang' gebruikt?
'Krang' wordt vooral gebruikt in dialecten in Noord-Brabant. - Is er een officieel erkende spelling voor 'krang'?
Omdat 'krang' een dialectisch woord is, is er geen officiële standaardspelling in het Standaardnederlands. - Hoe gebruik je 'krang' in een zin?
Je kunt 'krang' gebruiken om iemand te beschrijven die eigenwijs of koppig is, zoals in de zin: 'Hij bleef krang volhouden dat hij gelijk had.' - Kan 'krang' ook positief worden opgevat?
Hoewel 'krang' meestal een negatieve connotatie heeft, kan het in bepaalde contexten bewondering oproepen voor iemand die volhardend of vasthoudend is.