kronkel

Betekenis kronkel

Een bochtige of slingerende lijn of gedachtegang.

Woordsoort

zelfstandig naamwoord

Voorbeeldzin met kronkel

De kronkels in de rivier maken het landschap bijzonder schilderachtig.

Uitspraak (fonetisch)

ˈkrɔŋkəl (Wat is het fonetisch alfabet?)

Afbreekpatroon: kron·kel

Synoniemen

  • bocht
  • slinger
  • wending

Woorden die beginnen of eindigen met "kronkel"

  • kronkelen
  • kronkelig
  • kronkelweg

Etymologie

Afgeleid van het Middelnederlandse 'cronclen', dat een slingerende beweging betekent.

Veelgestelde vragen

  • Wat is een mentale kronkel?
    Een mentale kronkel verwijst naar een complexe of vreemde gedachtegang of redenering.
  • Kun je 'kronkel' gebruiken als werkwoord?
    Ja, 'kronkelen' is de werkwoordsvorm van 'kronkel' en betekent bewegen in een bochtige of slingerende lijn.
  • Is 'kronkel' een positief of negatief woord?
    Dat hangt af van de context; het kan zowel een positieve als negatieve connotatie hebben, afhankelijk van waar het wordt gebruikt.
  • Wat is het verschil tussen een kronkel en een bocht?
    Een 'kronkel' impliceert een meer continue, slingerende beweging, terwijl een 'bocht' vaak slechts één buiging aanduidt.
  • Hoe gebruik je 'kronkel' in een zin?
    Een voorbeeld van het gebruik van 'kronkel' is: 'Er zitten veel kronkels in zijn manier van denken.'