naamval
Betekenis naamval
In de grammatica een vorm of een positie die de functie van een zelfstandig naamwoord, voornaamwoord of bijvoeglijk naamwoord in de zin aangeeft.
Woordsoort
zelfstandig naamwoord
Voorbeeldzin met naamval
In het Duits is de naamval belangrijk voor het bepalen van de juiste vorm van het lidwoord.
Uitspraak (fonetisch)
naːmˌvɑl (Wat is het fonetisch alfabet?)
Afbreekpatroon: naam-val
Synoniemen
- casus
- val
Woorden die beginnen of eindigen met "naamval"
- genitiefnaamval
- dativenaamval
- accusatiefnaamval
Etymologie
Afgeleid van het Middelnederlandse 'nameval', ontleend aan het Latijnse 'casus', dat 'val' betekent.
Veelgestelde vragen
- Welke talen maken gebruik van naamvallen?
Talen zoals Latijn, Duits, Russisch en Fins maken gebruik van naamvallen. - Hoeveel naamvallen heeft de Duitse taal?
De Duitse taal heeft vier naamvallen: nominatief, genitief, datief en accusatief. - Heeft de Nederlandse taal nog actieve naamvallen?
In het hedendaagse Nederlands worden naamvallen bijna niet meer gebruikt, hoewel sporen ervan te vinden zijn in vaste uitdrukkingen en sommige vormen van eigennamen. - Wat is de functie van naamvallen?
Naamvallen geven de grammaticale functie en de verhouding van woorden in een zin aan, zoals onderwerp, lijdend voorwerp of meewerkend voorwerp. - Is 'naamval' hetzelfde als grammaticale rol?
Niet helemaal. Een naamval is een grammaticale markering van een woord, terwijl een grammaticale rol de functie aangeeft die een woord in een zin heeft zoals onderwerp of object. Soms komen deze overeen, maar niet altijd.