onderdanigheid
Betekenis onderdanigheid
De houding of kwaliteit van iemand die zich gewillig ondergeschikt opstelt aan anderen, vaak gekenmerkt door volgzaamheid en gehoorzaamheid.
Woordsoort
zelfstandig naamwoord
Voorbeeldzin met onderdanigheid
Zijn onderdanigheid aan de autoriteiten viel op tijdens de vergadering.
Uitspraak (fonetisch)
ˌɔndərˈdaːnəɡˌhɛit (Wat is het fonetisch alfabet?)
Afbreekpatroon: on-der-da-nig-heid
Synoniemen
- nederigheid
- deemoed
- onderworpenheid
Woorden die beginnen of eindigen met "onderdanigheid"
- onderdanig
- onderdanige
- onderdaniglijk
Etymologie
Afgeleid van het Middelnederlandse 'onderdanich', dat komt van 'onder' en 'daan', een oud woord voor 'doen'.
Veelgestelde vragen
- Wat is het verschil tussen onderdanigheid en nederigheid?
Onderdanigheid impliceert vaak een gebrek aan gelijkwaardigheid in de relatie, terwijl nederigheid meer een persoonlijke deugd is zonder negatieve connotaties. - Is onderdanigheid een positieve eigenschap?
Dit hangt af van de context; het kan als positief worden gezien in situaties van respectvolle samenwerking, maar negatief als het leidt tot zelfverloochening. - Hoe kan onderdanigheid geuit worden?
Door gehoorzaamheid, volgzaamheid en het accepteren van autoriteit zonder tegenstand. - In welke situaties is onderdanigheid gewenst?
In situaties waar duidelijke hiërarchie of structuur vereist is, zoals in het leger of bepaalde professionele omgevingen. - Kan onderdanigheid aangeleerd gedrag zijn?
Ja, onderdanigheid kan het resultaat zijn van culturele, sociale of opvoedkundige invloeden.