rondo
Betekenis rondo
Een muzikale vorm met een terugkerend refrein dat afgewisseld wordt met contrasterende coupletten of episoden.
Woordsoort
zelfstandig naamwoord
Voorbeeldzin met rondo
De componist voegde een rondo toe aan het einde van zijn symfonie voor een levendig slot.
Uitspraak (fonetisch)
/ˈrɔndo/ (Wat is het fonetisch alfabet?)
Afbreekpatroon: ron-do
Synoniemen
- refreinvorm
- rondeau
- rondovorm
Woorden die beginnen of eindigen met "rondo"
- rondos
- rondo's
- rondocafé
Etymologie
Afgeleid van het Italiaanse 'rondo', dat komt van het Franse 'rondeau'. Beide termen hebben wortels in het Latijnse 'rotundus', wat 'rond' betekent.
Veelgestelde vragen
- Wat is het verschil tussen een rondo en een sonate?
Een rondo heeft een terugkerend refrein thema, terwijl een sonate een bepaalde structuur volgt met meestal drie of vier door elkaar verweven bewegingen. - In welke tijdsperiode was de rondo-vorm populair?
De rondo-vorm was vooral populair tijdens de klassieke periode van de 18e eeuw en het begin van de 19e eeuw. - Wordt de rondo-vorm nog steeds gebruikt in moderne muziek?
Ja, hoewel minder frequent, wordt de rondo-vorm nog steeds toegepast in moderne muziekstukken en composities. - Wie zijn enkele bekende componisten die gebruik maakten van de rondo-vorm?
Bekende componisten zijn onder andere Ludwig van Beethoven, Wolfgang Amadeus Mozart en Franz Joseph Haydn. - Heeft een rondo altijd dezelfde muzikale structuur?
Nee, de structuur kan variëren, maar typisch bestaat het uit een hoofdthema (A) dat wordt afgewisseld met verschillende episoden (bijv. A-B-A-C-A).