schande
Betekenis schande
Een situatie of handeling die afkeuring en schaamte oproept.
Woordsoort
zelfstandig naamwoord
Voorbeeldzin met schande
Het was een schande dat de organisatie de deelnemers zo slecht behandelde.
Uitspraak (fonetisch)
ˈsxɑndə (Wat is het fonetisch alfabet?)
Afbreekpatroon: schan-de
Synoniemen
- schandvlek
- oneer
- smaad
- schanddaad
Woorden die beginnen of eindigen met "schande"
- schandevlek
- schandelijk
- beschande
Etymologie
Afkomstig uit het Oudnederlands 'scanda', verwant aan het Oudhoogduits 'scanda', wat 'schande' of 'oneer' betekent.
Veelgestelde vragen
- Wat is het verschil tussen 'schande' en 'schaamte'?
'Schande' is meestal iets wat door anderen als afkeurenswaardig wordt gezien, terwijl 'schaamte' meer een interne emotie is die iemand kan voelen over een situatie of actie. - Is 'schande' altijd negatief?
Ja, het woord 'schande' heeft altijd een negatieve connotatie omdat het gaat om iets dat als afkeurenswaardig wordt gezien. - Hoe gebruik je het woord 'schande' in een zin?
Je kunt 'schande' gebruiken om aan te geven dat iets afkeurenswaardig of vernederend is, bijvoorbeeld: 'Het is een schande dat hij niet is komen opdagen'. - Kan 'schande' ook een werkwoord zijn?
Nee, 'schande' is alleen een zelfstandig naamwoord. Er zijn echter werkwoorden afgeleid van dezelfde wortel, zoals 'beschamen'. - Waar komt het woord 'schande' vandaan?
Het woord 'schande' komt uit het Oudnederlands 'scanda', en is verwant aan het Oudhoogduits 'scanda', wat 'schande' of 'oneer' betekent.