weerwolf

Betekenis weerwolf

Een fictief wezen in de folklore dat de eigenschap heeft om van mens in wolf te veranderen bij volle maan.

Woordsoort

zelfstandig naamwoord

Voorbeeldzin met weerwolf

Tijdens de volle maan veranderde de man in een weerwolf en zwierf door het donkere bos.

Uitspraak (fonetisch)

ˈʋeːrˌʋɔlf (Wat is het fonetisch alfabet?)

Afbreekpatroon: weer-wolf

Synoniemen

  • lycantroop
  • wolfmens
  • wolfachtig wezen

Woorden die beginnen of eindigen met "weerwolf"

  • weerwolven
  • weerwolfachtig
  • weerwolfverhaal

Etymologie

Het woord 'weerwolf' komt van het Oudnederlandse 'wer', dat 'man' betekent, en 'wolf'. In de Germaanse mythologie en folklore waren weerwolven wezens die soms werden gezien als vervloekte mensen.

Veelgestelde vragen

  • Wat is een weerwolf?
    Een weerwolf is een mythisch wezen dat kan veranderen van mens in wolf, meestal bij volle maan.
  • Waar komt de mythe van de weerwolf vandaan?
    De mythe van de weerwolf stamt uit de Europese folklore en is vooral bekend in Germaanse en Scandinavische tradities.
  • Zijn weerwolven echt?
    Weerwolven zijn fictieve wezens uit legendes en verhalen; er is geen wetenschappelijk bewijs voor hun bestaan.
  • Wat zijn de kenmerken van een weerwolf?
    Een weerwolf staat bekend om zijn gedaantewisseling van mens naar wolf en zijn gedrag dat wordt gekenmerkt door agressiviteit en dierlijk instinct tijdens een volle maan.
  • Hoe worden weerwolven vaak afgebeeld in verhalen?
    In verhalen en films worden weerwolven vaak afgebeeld als angstaanjagende en krachtige wezens die veranderen tijdens de volle maan.