belending
Betekenis belending
Een perceel of eigendom dat direct grenst aan een ander perceel of eigendom.
Woordsoort
zelfstandig naamwoord
Voorbeeldzin met belending
De belending van ons huis is een monumentaal pand uit de 19e eeuw.
Uitspraak (fonetisch)
bəˈlɛndɪŋ (Wat is het fonetisch alfabet?)
Afbreekpatroon: be-len-ding
Synoniemen
- buurpand
- aangrenzende eigendom
- naaste perceel
Woorden die beginnen of eindigen met "belending"
- belendende
- belendend
- belendingsrecht
Etymologie
Het woord 'belending' is afgeleid van het Oudnederlandse werkwoord 'belenden', dat 'naburig zijn' betekent.
Veelgestelde vragen
- Wat betekent 'belending' in juridische context?
In juridische context verwijst 'belending' naar een aangrenzend perceel dat betrokken kan zijn bij vastgoedzaken, zoals eigendomsgrenzen en bouwvergunningen. - Is 'belending' hetzelfde als 'buurperceel'?
Ja, 'belending' is een formele term die een soortgelijke betekenis heeft als 'buurperceel'. Beide verwijzen naar een aangrenzend perceel. - Wordt 'belending' vaak gebruikt in dagelijkse gesprekken?
Nee, 'belending' wordt vooral in juridische en vastgoedcontexten gebruikt en is minder gebruikelijk in dagelijkse gesprekken. - Kun je 'belending' gebruiken voor een persoon?
Nee, 'belending' verwijst specifiek naar een aangrenzend perceel of pand en wordt niet gebruikt om een persoon te beschrijven. - Zijn er regionaal verschillende betekenissen voor 'belending'?
De basisbetekenis van 'belending' blijft consistent in Nederlandstalige gebieden, hoewel regionale terminologie in vastgoed kan variëren.