centrum
Betekenis centrum
Het middelste of centrale punt van iets, zowel fysiek als figuurlijk. Vaak verwijst het naar een plaats die het middelpunt of belangrijkste deel van een stad, dorp of organisatie vormt.
Woordsoort
zelfstandig naamwoord
Voorbeeldzin met centrum
Het centrum van de stad is altijd druk met toeristen en winkelende mensen.
Uitspraak (fonetisch)
sɛn.trʏm (Wat is het fonetisch alfabet?)
Afbreekpatroon: cen-trum
Synoniemen
- middelpunt
- hart
- kern
Woorden die beginnen of eindigen met "centrum"
- centrumfunctie
- buurtcentrum
- sportcentrum
Etymologie
Het woord 'centrum' komt van het Latijnse 'centrum', dat hetzelfde betekent. Het werd in het Nederlands overgenomen via het Franse 'centre'.
Veelgestelde vragen
- Wat is het verschil tussen 'centrum' en 'randgebied'?
'Centrum' verwijst naar het middelste of centrale deel van een gebied, terwijl 'randgebied' verwijst naar de buitenste delen of gebieden aan de grens daarvan. - Hoe gebruik je 'centrum' in een zin?
Je kunt 'centrum' gebruiken om aan te geven dat iets zich in het middelste deel van een gebied bevindt, bijvoorbeeld: 'Het winkelcentrum bevindt zich in het hart van de stad.' - Kun je 'centrum' in de context van wiskunde gebruiken?
Ja, in wiskunde verwijst 'centrum' vaak naar het middelste punt van een cirkel of bol, van waaruit alle punten op de omtrek of het oppervlak equidistant zijn. - Wat betekent 'stadscentrum'?
'Stadscentrum' verwijst naar het centrale of meest belangrijke gebied van een stad, vaak gekenmerkt door winkels, restaurants en cultuur. - Is 'centrum' een Nederlands woord?
Ja, 'centrum' is een Nederlands woord met een Latijnse oorsprong en wordt in het Nederlands gebruikt om het centrale punt van een gebied aan te duiden.