duin
Betekenis duin
Een heuvel van zand gevormd door de wind, vaak te vinden langs de kust.
Woordsoort
zelfstandig naamwoord
Voorbeeldzin met duin
De kinderen speelden de hele middag in het duin achter het strand.
Uitspraak (fonetisch)
/dœyn/ (Wat is het fonetisch alfabet?)
Afbreekpatroon: duin (geen afbreking mogelijk)
Synoniemen
- zandheuvel
- zandduin
Woorden die beginnen of eindigen met "duin"
- duinen
- duinwandeling
- zandduin
Etymologie
Afkomstig uit het Middelnederlands 'dūne', dat zandheuvel betekent.
Veelgestelde vragen
- Waar komen duinen voornamelijk voor?
Duinen komen voornamelijk voor langs kusten en in woestijngebieden. - Hoe worden duinen gevormd?
Duinen worden voornamelijk gevormd door de ophoping van zand door de wind. - Wat is het verschil tussen een duin en een heuvel?
Een duin is specifiek een heuvel van zand, terwijl een heuvel van elke ondergrond kan zijn en ook een natuurlijke verhoging is. - Kunnen duinen een rol spelen in natuurbehoud?
Ja, duinen bieden habitats voor veel planten en dieren en beschermen het land tegen zee-invasies. - Zijn duinen alleen te vinden aan zee?
Nee, duinen komen ook voor in woestijnachtige en andere zanderige gebieden.