dwangbevel
Betekenis dwangbevel
Een schriftelijke opdracht van een instantie, meestal van de overheid, om aan een bepaalde verplichting te voldoen, zoals het betalen van een achterstallige schuld.
Woordsoort
zelfstandig naamwoord
Voorbeeldzin met dwangbevel
Na herhaaldelijke waarschuwingen ontving hij een dwangbevel om de openstaande belasting te betalen.
Uitspraak (fonetisch)
ˈdʋɑŋbəˌvɛl (Wat is het fonetisch alfabet?)
Afbreekpatroon: dwang-be-vel
Synoniemen
- aanmaning
- executiebevel
- betalingsbevel
Woorden die beginnen of eindigen met "dwangbevel"
- dwangsom
- bevel
- bevelen
Etymologie
Afkomstig uit het Nederlands, samengesteld uit 'dwang' en 'bevel'.
Veelgestelde vragen
- Wie kan een dwangbevel uitvaardigen?
Een dwangbevel kan worden uitgevaardigd door een gerechtelijke instantie of overheidsdienst. - Wat moet je doen als je een dwangbevel ontvangt?
Het is belangrijk om de inhoud van het dwangbevel zorgvuldig te lezen en de gestelde verplichtingen na te komen om verdere juridische stappen te voorkomen. - Kan een dwangbevel betwist worden?
Ja, het is mogelijk om bezwaar te maken tegen een dwangbevel, afhankelijk van de regels die door de uitvaardigende instantie zijn vastgesteld. - Wat zijn de gevolgen van het niet in acht nemen van een dwangbevel?
Het niet in acht nemen van een dwangbevel kan leiden tot juridische stappen, zoals beslaglegging of loonbeslag. - Is een aanmaning hetzelfde als een dwangbevel?
Nee, een aanmaning is een waarschuwing die voorafgaat aan een dwangbevel, dat juridisch bindend is.