frans
Betekenis frans
Betrekking hebbend op Frankrijk of de Franse taal en cultuur.
Woordsoort
bijvoeglijk naamwoord
Voorbeeldzin met frans
Zij volgt een cursus om haar Franse spraakvaardigheid te verbeteren.
Uitspraak (fonetisch)
/frɑns/ (Wat is het fonetisch alfabet?)
Afbreekpatroon: Frans (geen afbreking mogelijk)
Synoniemen
- Fransman
- Gallisch
- Franssprekend
Woorden die beginnen of eindigen met "frans"
- Franse keuken
- fransman
- francofiel
Etymologie
Afgeleid van het Latijnse 'Francus', wat 'Frank' betekent. Dit verwijst naar de Germaanse stam die zich in Gallië vestigde.
Veelgestelde vragen
- Wat betekent 'frans' als bijvoeglijk naamwoord?
'Frans' als bijvoeglijk naamwoord betekent iets dat betrekking heeft op Frankrijk, of de Franse taal en cultuur. - Hoe gebruik je 'frans' in een zin?
Je kunt 'frans' gebruiken om iets te beschrijven dat gerelateerd is aan Frankrijk, zoals in de zin: 'Ik houd van Franse wijnen.' - Wat is de herkomst van het woord 'frans'?
Het woord 'frans' komt van het Latijnse 'Francus', dat verwijst naar de Frankische stam die een groot deel van Gallië (nu Frankrijk) bezette. - Wat zijn enkele woorden die beginnen met 'frans'?
Voorbeelden van woorden die beginnen met 'frans' zijn 'Franse keuken', 'Franse revolutie' en 'Franse school'. - Is 'frans' hetzelfde als 'Frans'?
Ja, 'frans' met een kleine letter verwijst naar de taal en cultuur, terwijl 'Frans' met een hoofdletter specifiek verwijst naar de Franse taal als schoolvak of studie.