eenkennigheid
Betekenis eenkennigheid
De eigenschap of neiging om zich sterk aan één persoon te hechten en zich wantrouwend of onvriendelijk op te stellen tegenover vreemden of anderen.
Woordsoort
zelfstandig naamwoord
Voorbeeldzin met eenkennigheid
Het kind vertoonde eenkennigheid en wilde alleen bij zijn moeder blijven.
Uitspraak (fonetisch)
eənˈkɛ.nɪxˌɦɛit (Wat is het fonetisch alfabet?)
Afbreekpatroon: een•ken•nig•heid
Synoniemen
- afhankelijkheid
- vertrouwdheid
- verlegenheid
Woorden die beginnen of eindigen met "eenkennigheid"
- eenkennige
- eenkennig
- kennigheid
Etymologie
Afgeleid van 'eenkennig', dat teruggaat op het Oudnederlandse 'ēn' voor 'één' en 'kennen', en duidt op het kennen of gehecht zijn aan één persoon.
Veelgestelde vragen
- Bij welke leeftijd komt eenkennigheid vaak voor?
Eenkennigheid komt vaak voor bij jonge kinderen, meestal tussen de zes en achttien maanden. - Is eenkennigheid normaal bij kinderen?
Ja, eenkennigheid is een normaal verschijnsel bij kinderen en maakt deel uit van hun ontwikkeling. - Kan eenkennigheid ook bij volwassenen optreden?
Hoewel minder gebruikelijk, kan eenkennigheid ook bij volwassenen optreden, bijvoorbeeld in de vorm van sociale angst. - Hoe kunnen ouders omgaan met eenkennigheid?
Ouders kunnen geduldig zijn, hun kind geruststellen en geleidelijk vertrouwd maken met nieuwe mensen om eenkennigheid aan te pakken. - Is eenkennigheid hetzelfde als verlatingsangst?
Eenkennigheid en verlatingsangst zijn verwant maar niet hetzelfde; verlatingsangst is een specifiekere angst voor het verlaten worden door vertrouwde personen.