huiverigheid
Betekenis huiverigheid
De neiging om terughoudend of afwachtend te zijn, vaak uit angst of onzekerheid.
Woordsoort
zelfstandig naamwoord
Voorbeeldzin met huiverigheid
Zijn huiverigheid om nieuwe mensen te ontmoeten maakte het moeilijk voor hem om vrienden te maken.
Uitspraak (fonetisch)
ˈhœy̯vərɪxɦɛit (Wat is het fonetisch alfabet?)
Afbreekpatroon: hui-ver-ig-heid
Synoniemen
- terughoudendheid
- aarzeling
- schroom
Woorden die beginnen of eindigen met "huiverigheid"
- huivering
- huiverig
- huivers
Etymologie
Afgeleid van het werkwoord 'huiveren', dat uit het Middelnederlands komt en 'beven, bibberen' betekent.
Veelgestelde vragen
- Wat is het verschil tussen huiverigheid en terughoudendheid?
Huiverigheid impliceert vaak een emotionele aarzeling of angst, terwijl terughoudendheid neutraler is en meer over algemene teruggetrokkenheid kan gaan. - Is huiverigheid altijd negatief?
Niet altijd. Huiverigheid kan een gezonde mate van voorzichtigheid aanduiden, hoewel het soms ook overdreven of belemmerend kan zijn. - Kan je huiverigheid overwinnen?
Ja, huiverigheid kan met ervaring, zelfvertrouwen en ondersteuning worden verminderd. - Is huiverigheid hetzelfde als angst?
Nee, huiverigheid kan voortkomen uit angst, maar het is eerder een lichte afwachtende of voorzichtige houding, niet een intense emotie. - Komt huiverigheid vaak voor bij bepaalde mensen?
Ja, mensen met introverte of voorzichtige persoonlijkheden kunnen vaker huiverigheid vertonen.