kloeke

Betekenis kloeke

Indruk makend door de stevige bouw, dapperheid of zelfverzekerdheid.

Woordsoort

bijvoeglijk naamwoord

Voorbeeldzin met kloeke

De kloeke hond verdedigde zijn eigenaar tegen indringers.

Uitspraak (fonetisch)

/ˈklukə/ (Wat is het fonetisch alfabet?)

Afbreekpatroon: kloe-ke

Synoniemen

  • dapper
  • stevig
  • fors

Woorden die beginnen of eindigen met "kloeke"

  • kloek
  • kloekerig

Etymologie

Afgeleid van het Middelnederlandse 'cloeck', wat 'moedig' of 'dapper' betekent, vermoedelijk gerelateerd aan het Oudhoogduitse 'kloc,' wat 'behendig' betekent.

Veelgestelde vragen

  • Wat betekent het om iemand een 'kloeke' persoon te noemen?
    Een 'kloeke' persoon wordt gezien als iemand die moedig of indrukwekkend is in optreden of voorkomen.
  • Kan 'kloeke' ook negatief worden opgevat?
    'Kloeke' heeft over het algemeen een positieve betekenis, al kan het in sommige contexten als spottend worden opgevat als het overdreven moedig of zelfverzekerdheid suggereert.
  • Is 'kloeke' een veelgebruikt woord in de Nederlandse taal?
    'Kloeke' is minder gebruikelijk in hedendaags taalgebruik, maar wordt nog wel gebruikt in literaire teksten of om een bepaalde nadruk te leggen.
  • Hoe kan ik 'kloeke' gebruiken in een zin?
    Je kunt 'kloeke' gebruiken om iemand of iets te beschrijven die stevig, dapper of indruk makend is. Bijvoorbeeld: 'Hij maakte een kloeke beslissing die alles veranderde.'
  • Zijn er varianten van het woord 'kloeke'?
    Ja, 'kloeker' is de vergrotende trap en 'kloekst' de overtreffende trap. Daarnaast bestaat er het zelfstandig naamwoord 'kloek', dat in sommige dialecten verwijst naar een volwassen kip.