kruip

Betekenis kruip

Voortbewegen door middel van armen en benen zonder de romp van de grond te halen, vaak toegepast op baby's en dieren.

Woordsoort

zelfstandig naamwoord

Voorbeeldzin met kruip

De baby begon eindelijk haar eerste kruip te maken over het tapijt.

Uitspraak (fonetisch)

[krœyp] (Wat is het fonetisch alfabet?)

Afbreekpatroon: kruip (geen afbreking mogelijk)

Synoniemen

  • kruipen
  • kruiptocht
  • kruipgang

Woorden die beginnen of eindigen met "kruip"

  • kruipgang
  • kruipend
  • kruipen

Etymologie

Ontleend aan Oudnederlands 'crupen' en Oudhoogduits 'kriupan', dat 'glijden' of 'gaan' betekent.

Veelgestelde vragen

  • Wat betekent 'kruip' als werkwoord?
    'Kruip' als werkwoordsvorm is de tegenwoordige tijd van 'kruipen', wat betekent dat je je voortbeweegt met je lichaam laag bij de grond.
  • Is 'kruip' enkel voorbehouden aan baby's en dieren?
    Nee, volwassenen kunnen ook kruipen, bijvoorbeeld wanneer ze zich door nauwe ruimtes moeten bewegen.
  • Wat is het verschil tussen 'kruip' en 'kruipen'?
    'Kruip' is de zelfstandig naamwoordvorm, terwijl 'kruipen' het werkwoord is.
  • Hoe gebruik je 'kruip' in een zin?
    Je kunt zeggen: 'De peuter maakt zijn eerste kruip over de vloer.'
  • Zijn er culturele verschillen in de betekenis van 'kruip'?
    De basisbetekenis van 'kruip' is algemeen, maar de context en situaties waarin het gebruikt wordt, kunnen per cultuur verschillen.