laureaat

Betekenis laureaat

een persoon die een prijs, onderscheiding of andere eerbetoning heeft gekregen, vaak in een academische of culturele context

Woordsoort

zelfstandig naamwoord

Voorbeeldzin met laureaat

De schrijfster werd uitgeroepen tot laureaat van de prestigieuze literatuurprijs.

Uitspraak (fonetisch)

lau-re-aat (Wat is het fonetisch alfabet?)

Afbreekpatroon: lau-re-aat

Synoniemen

  • prijswinnaar
  • gelauwerde
  • laureaatwinnaar

Woorden die beginnen of eindigen met "laureaat"

  • laureaatprijs
  • laureaatschap
  • laureert

Etymologie

Afkomstig van het Latijnse 'laureatus', wat 'met laurier bekroond' betekent. Laurierkransen waren symbolen van overwinning en eer in de klassieke oudheid.

Veelgestelde vragen

  • Wat is de vrouwelijke vorm van 'laureaat'?
    De vrouwelijke vorm van 'laureaat' is 'laureate'.
  • Wordt 'laureaat' alleen gebruikt in academische contexten?
    Nee, 'laureaat' kan in verschillende contexten worden gebruikt, zoals in cultuur, wetenschap en sport.
  • Wat is het verschil tussen 'laureaat' en 'winnaar'?
    Een 'laureaat' is specifiek iemand die een officiële prijs of onderscheiding heeft ontvangen, terwijl 'winnaar' algemener is en elke situatie kan betreffen waarin iemand een eerste plaats behaalt.
  • Hoe gebruik je 'laureaat' in een zin?
    Een voorbeeldzin is: 'Hij was de jongste laureaat ooit van de Nobelprijs voor de Vrede.'
  • Komt het woord 'laureaat' veel voor in hedendaags taalgebruik?
    Het woord 'laureaat' wordt voornamelijk gebruikt in formele en officiële contexten, zoals bij het uitreiken van prijzen en onderscheidingen.