manoeuvre
Betekenis manoeuvre
Een gewiekste of handige beweging of serie bewegingen, vaak bedoeld om een bepaald doel te bereiken.
Woordsoort
zelfstandig naamwoord
Voorbeeldzin met manoeuvre
De automobilist voerde een scherpe manoeuvre uit om de voetganger te ontwijken.
Uitspraak (fonetisch)
ma-noe-vre (Wat is het fonetisch alfabet?)
Afbreekpatroon: ma-noeu-vre
Synoniemen
- beweging
- tactiek
- zet
Woorden die beginnen of eindigen met "manoeuvre"
- manoeuvreren
- tegenmanoeuvre
- verkeersmanoeuvre
Etymologie
Ontleend aan het Franse 'manœuvre', wat handbediening betekent, samengesteld uit 'manus' (hand) en 'operari' (werken) in het Latijn.
Veelgestelde vragen
- Hoe wordt 'manoeuvre' uitgesproken?
Het wordt uitgesproken als 'ma-noe-vre'. - Wat is een veelvoorkomend synoniem voor 'manoeuvre'?
Een veelvoorkomend synoniem is 'beweging'. - Wat is de herkomst van het woord 'manoeuvre'?
Het woord komt van het Franse 'manœuvre', dat op zijn beurt weer uit het Latijn afkomstig is. - In welke context wordt het woord 'manoeuvre' vaak gebruikt?
Het wordt vaak gebruikt in een context van strategie of voertuigbesturing. - Kan 'manoeuvre' ook als werkwoord worden gebruikt?
Nee, als werkwoord gebruikt men meestal het afgeleide 'manoeuvreren'.