normaliteit
Betekenis normaliteit
De toestand of eigenschap van normaal zijn; het alledaagse of gebruikelijke.
Woordsoort
zelfstandig naamwoord
Voorbeeldzin met normaliteit
Na de vakantie keerde de normaliteit van het alledaagse leven terug.
Uitspraak (fonetisch)
nor-ma-li-teit (Wat is het fonetisch alfabet?)
Afbreekpatroon: nor-ma-li-teit
Synoniemen
- gangbaarheid
- gebruikelijkheid
- standaardisering
Woorden die beginnen of eindigen met "normaliteit"
- normaliseren
- normaliteitstest
- abnormaliteit
Etymologie
Afgeleid van het Latijnse 'normalis', wat 'volgens de regel' betekent.
Veelgestelde vragen
- Wat betekent normaliteit in de psychologie?
In de psychologie verwijst normaliteit naar gedrag dat als gebruikelijk en aangepast wordt beschouwd binnen een gegeven maatschappij. - Hoe verschilt normaliteit van normalisatie?
Normaliteit verwijst naar de toestand van normaal zijn, terwijl normalisatie het proces beschrijft van iets normaal maken of worden. - Is 'normaliteit' altijd gelijk in elke cultuur?
Nee, wat als normaal wordt beschouwd, kan sterk variëren tussen verschillende culturen en samenlevingen. - Kan normaliteit als subjectief worden beschouwd?
Ja, normaliteit heeft subjectieve aspecten omdat het afhangt van sociale normen, tijdsperioden, en culturele contexten. - Hoe gebruik je ‘normaliteit’ in een zin?
Een voorbeeldzin is: 'De normaliteit van zijn dagelijkse routine gaf hem rust en stabiliteit.'