partizanen
Betekenis partizanen
Partizanen zijn leden van een ongeregelde strijdmacht die tegen een bezetter of vijand vechten, vaak als onderdeel van een verzetsgroep.
Woordsoort
zelfstandig naamwoord
Voorbeeldzin met partizanen
Tijdens de oorlog sloten veel mensen zich aan bij de partizanen om tegen de bezetter te vechten.
Uitspraak (fonetisch)
/pɑrtiˈzanə(n)/ (Wat is het fonetisch alfabet?)
Afbreekpatroon: par-ti-za-nen
Synoniemen
- verzetsstrijders
- guerrillastrijders
- rebellen
Woorden die beginnen of eindigen met "partizanen"
- partizanenstrijd
- partizanenoorlog
- antipartizanen
Etymologie
Het woord 'partizaan' komt van het Italiaanse 'partigiano', wat aanhanger betekent. Het werd vaak gebruikt om leden van Italiaanse verzetsgroepen tijdens de Tweede Wereldoorlog aan te duiden.
Veelgestelde vragen
- Wat is het verschil tussen partizanen en reguliere militairen?
Partizanen opereren meestal in ongeregelde eenheden en zonder de officiële structuren en uniformen van reguliere militairen. - In welke conflicten waren partizanen actief?
Partizanen waren vooral actief tijdens de Tweede Wereldoorlog, maar ook in andere conflicten zoals de Spaanse Burgeroorlog en de Joegoslavische oorlogen. - Hoe worden partizanen vandaag de dag gezien?
Partizanen worden vaak gezien als dappere verzetsstrijders, hoewel meningen kunnen verschillen, afhankelijk van het perspectief op het historische conflict. - Zijn partizanen hetzelfde als guerrillastrijders?
Hoewel beide ongeregelde strijdkrachten zijn, wordt 'guerrillastrijders' vaak in bredere zin gebruikt voor rebellen, terwijl 'partizanen' specifiekere historische connotaties kunnen hebben. - Hebben partizanen altijd militaire training?
Niet noodzakelijk, veel partizanen zijn burgers zonder formele militaire training die strijden uit overtuiging of noodzaak.