penitent
Betekenis penitent
iemand die berouw heeft over zijn zonden of fouten en berouw toont, vaak in religieuze context.
Woordsoort
zelfstandig naamwoord
Voorbeeldzin met penitent
De penitent knielde neer in de kerk om te bidden voor vergeving.
Uitspraak (fonetisch)
/pɛ.ni.ˈtɛnt/ (Wat is het fonetisch alfabet?)
Afbreekpatroon: pe·ni·tent
Synoniemen
- berouwvolle
- zondaar
- boeteling
Woorden die beginnen of eindigen met "penitent"
- penitentiair
- penitentiair systeem
- penitentie
Etymologie
Afkomstig van het Latijnse woord 'poenitens', wat 'berouw hebbend' betekent.
Veelgestelde vragen
- Wat is een andere betekenis van penitent?
In bredere zin verwijst het naar iemand die een vorm van boetedoening ondergaat. - Is 'penitent' alleen religieus bedoeld?
Hoewel het vaak in religieuze context wordt gebruikt, kan het ook verwijzen naar algemeen berouw tonen voor fouten. - Wat is het verschil tussen 'penitent' en 'boeteling'?
'Boeteling' verwijst specifiek naar iemand die boetedoening doet, terwijl 'penitent' meer nadruk legt op het berouw zelf. - Hoe gebruik je 'penitent' in een zin?
Het werd gebruikt in de voorbeeldzin: 'De penitent knielde neer in de kerk om te bidden voor vergeving.' - Wat is het tegenovergestelde van 'penitent'?
Een antoniem kan zijn 'onberouwvol', iemand die geen berouw toont.