sprok
Betekenis sprok
Een sprok is een stuk dood hout of tak die op de grond ligt, vaak gebruikt voor brandhout.
Woordsoort
zelfstandig naamwoord
Voorbeeldzin met sprok
Hij raapte een sprok op om het kampvuur aan te steken.
Uitspraak (fonetisch)
sprɔk (Wat is het fonetisch alfabet?)
Afbreekpatroon: sprok (geen afbreking mogelijk)
Synoniemen
- tak
- twijg
- hout
Woorden die beginnen of eindigen met "sprok"
- sprokkel
- sprokkelen
- sprokkelaar
Etymologie
Het woord 'sprok' komt van het Middelnederlandse 'sproke', dat 'tak' of 'twijg' betekent.
Veelgestelde vragen
- Wat is een sprok?
Een sprok is een stukje dood hout of een tak die op de grond ligt en vaak gebruikt wordt voor brandhout. - Waar komt het woord sprok vandaan?
Het woord 'sprok' stamt af van het Middelnederlandse 'sproke', wat 'tak' of 'twijg' betekent. - Wordt 'sprok' nog vaak gebruikt?
Het woord 'sprok' wordt minder vaak gebruikt in de moderne spreektaal, maar kan wel voorkomen in regionale dialecten of in specifieke contexten zoals natuurbeheer. - Wat zijn de synoniemen van sprok?
Synoniemen van sprok zijn 'tak', 'twijg' en 'hout'. - Hoe gebruik je het woord sprok in een zin?
Een voorbeeld van een zin met het woord sprok: 'Hij raapte een sprok op om het kampvuur aan te steken.'