tendentie
Betekenis tendentie
Een bepaalde neiging of richting, vooral met betrekking tot ideeën of ontwikkelingen.
Woordsoort
zelfstandig naamwoord
Voorbeeldzin met tendentie
In de media is er een duidelijke tendentie naar sensatiegericht nieuws.
Uitspraak (fonetisch)
tɛnˈdɛntsi (Wat is het fonetisch alfabet?)
Afbreekpatroon: ten-den-tie
Synoniemen
- tendens
- richting
- neiging
Woorden die beginnen of eindigen met "tendentie"
- tendentieus
- tendentievelijk
Etymologie
Afkomstig van het Latijnse 'tendentia', dat 'neiging' betekent, van het werkwoord 'tendere' dat 'strekken', 'richten' betekent.
Veelgestelde vragen
- Wat is het verschil tussen 'tendentie' en 'tendens'?
Beide woorden verwijzen naar een neiging of richting, maar 'tendentie' benadrukt vaak een ideologische of inhoudelijke richting, terwijl 'tendens' meer algemeen kan zijn. - Is het woord 'tendentie' positief of negatief?
Het woord 'tendentie' is op zichzelf neutraal en geeft simpelweg een richting of neiging aan. De connotatie hangt af van de context waarin het wordt gebruikt. - Hoe gebruik je 'tendentie' in een zin?
Een voorbeeldzin is: 'De tendentie in het beleid is om meer duurzame energiebronnen te gebruiken.' - Is 'tendentieus' gerelateerd aan 'tendentie'?
Ja, 'tendentieus' is gerelateerd aan 'tendentie' en betekent dat iets een bepaalde neiging of vooroordeel vertoont. - Kan 'tendentie' synoniem zijn met 'trend'?
Ja, in sommige contexten kan 'tendentie' als synoniem voor 'trend' worden gebruikt, hoewel 'trend' vaak een bredere toepassing heeft.