verwijtbaar
Betekenis verwijtbaar
Zodanig dat er een verwijt gemaakt kan worden; ergens de schuld van zijn.
Woordsoort
bijvoeglijk naamwoord
Voorbeeldzin met verwijtbaar
Zijn gedrag tijdens het incident werd als verwijtbaar beschouwd door zijn leidinggevenden.
Uitspraak (fonetisch)
vərˈʋɛitbaːr (Wat is het fonetisch alfabet?)
Afbreekpatroon: ver-wijt-baar
Synoniemen
- laakbaar
- beschuldigbaar
- aanvechtbaar
Woorden die beginnen of eindigen met "verwijtbaar"
- verwijt
- verwijtbaarheid
- verwijtbaarheidsmaatregel
Etymologie
Afgeleid van het werkwoord 'verwijten', dat afkomstig is van het Middelnederlandse 'verwiten', wat 'verwijten' betekent.
Veelgestelde vragen
- Wat betekent verwijtbaar?
Verwijtbaar betekent dat iemand ergens de schuld van kan krijgen of dat iets laakbaar is. - Is verwijtbaar een juridisch begrip?
Ja, in juridische zin kan een handeling verwijtbaar zijn als de persoon redelijkerwijs anders had kunnen handelen. - Wat is het tegenovergestelde van verwijtbaar?
Het tegenovergestelde van verwijtbaar is 'onverwijtbaar' of 'onschuldig'. - Hoe gebruik je verwijtbaar in een zin?
Je kunt verwijtbaar gebruiken om gedrag of handelingen te beschrijven die als fout of verkeerd worden gezien, bijvoorbeeld: "Zijn nalatigheid was verwijtbaar." - Heeft verwijtbaar altijd een negatieve connotatie?
Ja, verwijtbaar heeft doorgaans een negatieve connotatie omdat het betrekking heeft op schuld of fout gedrag.