barbaar
Betekenis barbaar
Een onbeschaafd persoon of iemand die wreed is en geen beschaving kent.
Woordsoort
zelfstandig naamwoord
Voorbeeldzin met barbaar
De stad werd geplunderd door barbaren die alles vernietigden dat ze tegenkwamen.
Uitspraak (fonetisch)
bɑrˈbaːr (Wat is het fonetisch alfabet?)
Afbreekpatroon: bar-baar
Synoniemen
- woesteling
- vandaal
- onbeschaafde
Woorden die beginnen of eindigen met "barbaar"
- barbaars
- barbaarse
- barbarij
Etymologie
Afkomstig van het Latijnse 'barbarus', dat weer teruggaat op het Griekse woord 'barbaros', oorspronkelijk betekent het 'vreemdeling' of 'buitenlander'.
Veelgestelde vragen
- Wat betekent het woord 'barbaar'?
Het verwijst naar een onbeschaafd persoon of iemand die wreed is en geen beschaving kent. - Is 'barbaar' een beledigend woord?
Ja, het kan als beledigend worden ervaren als het gebruikt wordt om iemand als onbeschaafd of wreed te beschrijven. - Wat is de etymologie van 'barbaar'?
Het woord komt van het Latijnse 'barbarus', dat op zijn beurt komt van het Griekse 'barbaros', betekenis 'vreemdeling' of 'buitenlander'. - Hoe gebruik je 'barbaar' in een zin?
Bijvoorbeeld: 'De stad werd geplunderd door barbaren die alles vernietigden dat ze tegenkwamen.' - Wat zijn synoniemen voor 'barbaar'?
Synoniemen zijn onder andere woesteling, vandaal en onbeschaafde.