vice
Betekenis vice
Een ondeugd of een morele zwakte, vaak gebruikt om een slechte gewoonte of immoreel gedrag aan te duiden. Het kan ook verwijzen naar een morele zwakte in de natuurlijke menselijke neigingen.
Woordsoort
zelfstandig naamwoord
Voorbeeldzin met vice
Hij beschouwde zijn neiging tot gokken als zijn grootste vice.
Uitspraak (fonetisch)
vies (Wat is het fonetisch alfabet?)
Afbreekpatroon: vice (geen afbreking mogelijk)
Synoniemen
- ondeugd
- zwakte
- slechte gewoonte
Woorden die beginnen of eindigen met "vice"
- viceminister
- vicevoorzitter
- vicepresident
Etymologie
Het woord 'vice' komt van het Latijnse 'vitium', wat 'gebrek' of 'fout' betekent.
Veelgestelde vragen
- Wat is het verschil tussen 'vice' en 'kwaad'?
'Vice' verwijst naar een morele zwakte of slechte gewoonte, terwijl 'kwaad' meer algemeen verwijst naar slechte daden of intenties. - Is 'vice' altijd negatief?
Ja, 'vice' heeft vrijwel altijd een negatieve bijklank, omdat het duidt op een ondeugd of immoreel gedrag. - Kan 'vice' worden gebruikt in een formele context?
Ja, 'vice' kan in formele contexten worden gebruikt, vooral als men spreekt over morele kwesties of gedrag. - Hoe wordt 'vice' gebruikt in titels zoals 'vicepresident'?
In titels zoals 'vicepresident' duidt 'vice' op een plaatsvervangende of ondergeschikte rol ten opzichte van de hoofdfunctie. - Komt het woord 'vice' in andere talen voor?
Ja, 'vice' komt in veel talen voor met een vergelijkbare betekenis, vaak met dezelfde spelling.