blanke

Betekenis blanke

Een persoon met een lichte huidskleur, doorgaans van Europese afkomst.

Woordsoort

zelfstandig naamwoord

Voorbeeldzin met blanke

De blanke toerist bezocht het museum in de oude stad.

Uitspraak (fonetisch)

/ˈblɑŋ.kə/ (Wat is het fonetisch alfabet?)

Afbreekpatroon: blan-ke

Synoniemen

  • witte
  • Europeaan
  • bleke

Woorden die beginnen of eindigen met "blanke"

  • blanken
  • blankette
  • blankheid

Etymologie

Afgeleid van het Middelnederlandse woord 'blank', wat 'helder' of 'glanzend' betekende, oorspronkelijk uit het Frankische *blank.

Veelgestelde vragen

  • Is het woord 'blanke' verouderd?
    Ja, het gebruik van het woord 'blanke' wordt steeds minder gebruikt vanwege zijn sociaal-historische connotaties en wordt in veel contexten als ongepast beschouwd.
  • Wat is een moderne en neutrale term voor 'blanke'?
    Een moderne en neutrale term kan 'witte' zijn, hoewel ook hier voorzichtigheid geboden is afhankelijk van de context.
  • Wordt 'blanke' nog gebruikt in moderne Nederlandse taal?
    Hoewel het woord nog steeds voorkomt, vooral bij oudere generaties, is er steeds meer bewustzijn rondom de impact van taal, en worden neutralere alternatieven aangemoedigd.
  • Heeft het woord 'blanke' een specifieke historische connotatie?
    Ja, in de Nederlandse geschiedenis heeft het woord associaties met kolonialisme en raciale hiërarchieën.
  • Wat is het verschil tussen 'blanke' en 'witte'?
    'Blanke' wordt vaak gezien als een ouderwetse term die positieve eigenschappen impliceert, terwijl 'witte' tegenwoordig vaker wordt gebruikt als een neutrale descriptor zonder historische idolatrie.