boef

Betekenis boef

Iemand die zich schuldig maakt aan misdaden of die ondeugend is.

Woordsoort

zelfstandig naamwoord

Voorbeeldzin met boef

De boef werd snel opgepakt na de bankoverval.

Uitspraak (fonetisch)

/buf/ (Wat is het fonetisch alfabet?)

Afbreekpatroon: boef (geen afbreking mogelijk)

Synoniemen

  • schurk
  • crimineel
  • bandiet

Woorden die beginnen of eindigen met "boef"

  • boeven
  • boefjes
  • boevenstreek

Etymologie

Het woord 'boef' komt van het Franse 'buffle', wat 'stier' betekent, en later in het Frans 'boeuf', dat ook voor ruwe, onbeschaafde mensen werd gebruikt.

Veelgestelde vragen

  • Wat is een boef in de Nederlandse taal?
    Een boef is iemand die zich gedraagt als een crimineel of die ondeugend is.
  • Is het woord 'boef' negatief?
    Ja, het wordt meestal gebruikt in een negatieve context, hoewel het soms speels kan worden gebruikt voor iemand die ondeugend is.
  • Heeft 'boef' altijd met criminaliteit te maken?
    Niet altijd, het kan ook speels worden gebruikt om iemand te beschrijven die ondeugend is.
  • Wat is een ander woord voor 'boef'?
    Andere woorden voor 'boef' zijn schurk, crimineel of bandiet.
  • Hoe wordt 'boef' in andere talen vertaald?
    In het Engels vertaalt 'boef' vaak naar 'thug' of 'crook'.