coloratuur
Betekenis coloratuur
Een versiering in muziek, kenmerkend voor zang en zangkunsten, bestaande uit een snelle opeenvolging van tonen.
Woordsoort
zelfstandig naamwoord
Voorbeeldzin met coloratuur
De sopraan zong de coloraturen met een verbluffende virtuositeit.
Uitspraak (fonetisch)
/ko-lo-ra-tuur/ (Wat is het fonetisch alfabet?)
Afbreekpatroon: co-lo-ra-tuur
Synoniemen
- versiering
- melisma
- ornament
Woorden die beginnen of eindigen met "coloratuur"
- coloratuursopraan
- coloratuuraria
- coloratuurloop
Etymologie
Afkomstig uit het Italiaans 'coloratura', dat 'kleuring' betekent, en uiteindelijk teruggaand op het Latijnse 'colorare' ('kleuren').
Veelgestelde vragen
- Wat is een coloratuursopraan?
Een coloratuursopraan is een sopraan die gespecialiseerd is in het zingen van coloraturen, met een groot bereik en flexibiliteit in de stem. - Is coloratuur alleen van toepassing op zang?
Nee, hoewel het vaak wordt geassocieerd met zang, kan coloratuur ook betrekking hebben op instrumentale muziek en het gebruik van muzikale versieringen. - Welke componisten zijn bekend om coloraturen?
Componisten als Mozart, Rossini en Handel zijn bekend om hun werken die veel coloraturen bevatten. - Welke rol speelt coloratuur in de muziekgeschiedenis?
Coloratuur speelde een belangrijke rol in de barok- en belcanto-periodes, waarbij zangers werden afgerekend op hun virtuoze techniek en interpretatie van versieringen. - Hoe kan men coloraturen leren zingen?
Het vergt regelmatig oefenen, vaak met een zangcoach, gericht op techniek, ademsteun en flexibiliteit van de stem om coloraturen effectief te zingen.