kluiven

Betekenis kluiven

Het afkluiven van vlees van botten of het knagen aan iets hards om voedselresten te verwijderen.

Woordsoort

werkwoord

Voorbeeldzin met kluiven

Hij zat aan tafel te kluiven op een stuk kippenvleugel.

Uitspraak (fonetisch)

/ˈklœy̯.və(n)/ (Wat is het fonetisch alfabet?)

Afbreekpatroon: kluiv-en

Synoniemen

  • afkluiven
  • knagen
  • peuzelen

Woorden die beginnen of eindigen met "kluiven"

  • kluiver
  • kluivende
  • afkluiven

Etymologie

Afkomstig van het Middelnederlandse 'cluven', dat zelf verwant is aan het Oudgermaanse 'kleuban', wat 'splijten' betekent.

Veelgestelde vragen

  • Wat is de betekenis van 'kluiven'?
    Het betekent het afkluiven van vlees van botten of het knagen aan iets hards om voedselresten te verwijderen.
  • In welke context wordt 'kluiven' gebruikt?
    Het wordt gebruikt in de context van eten, vooral wanneer men vlees van botten afkluift of voedselresten probeert te verwijderen door te knagen.
  • Is 'kluiven' een gangbaar woord in het Nederlands?
    Ja, het wordt vaak gebruikt, vooral in informele situaties waar eten en koken aan bod komen.
  • Zijn er synoniemen voor 'kluiven'?
    Ja, synoniemen zijn onder andere afkluiven, knagen en peuzelen.
  • Kan 'kluiven' ook figuurlijk worden gebruikt?
    Ja, in figuurlijke zin kan het worden gebruikt om een moeilijke taak of probleem uit te leggen waar iemand mee bezig is.