lastgever
Betekenis lastgever
Een persoon of entiteit die een opdracht of volmacht verleent aan een ander, meestal om namens hen te handelen in juridische of zakelijke zaken.
Woordsoort
zelfstandig naamwoord
Voorbeeldzin met lastgever
De lastgever gaf zijn advocaat de volmacht om namens hem te onderhandelen.
Uitspraak (fonetisch)
ˈlɑstˌɣeːvər (Wat is het fonetisch alfabet?)
Afbreekpatroon: last·ge·ver
Synoniemen
- opdrachtgever
- volmachtgever
- mandant
Woorden die beginnen of eindigen met "lastgever"
- lastgeving
- lastbrief
- lastdrager
Etymologie
Afgeleid van het Middelnederlandse 'last', wat verplichting of opdracht betekent, en 'gever', wat is afgeleid van geven.
Veelgestelde vragen
- Wat is het verschil tussen een lastgever en een lasthebber?
Een lastgever is degene die de opdracht of volmacht geeft, terwijl een lasthebber degene is die de opdracht aanneemt en uitvoert. - Kan een rechtspersoon ook een lastgever zijn?
Ja, zowel natuurlijke personen als rechtspersonen kunnen als lastgever optreden. - Hoe wordt een lastgeving meestal vastgelegd?
Een lastgeving wordt vaak schriftelijk vastgelegd in een overeenkomst of volmacht. - Is de lastgever aansprakelijk voor de handelingen van de lasthebber?
In veel gevallen kan de lastgever aansprakelijk zijn voor de handelingen van de lasthebber, zeker als deze handelen binnen de grenzen van hun volmacht. - Kan een lastgeving worden herroepen?
Ja, een lastgeving kan meestal op elk moment worden herroepen, tenzij er een overeenkomst is die anders bepaalt.