traditie
Betekenis traditie
Een gewoonte, gebruik of ritueel dat van generatie op generatie wordt doorgegeven binnen een groep of cultuur.
Woordsoort
zelfstandig naamwoord
Voorbeeldzin met traditie
Het vieren van Sinterklaas is een belangrijke traditie in Nederland.
Uitspraak (fonetisch)
/traˈdi.si/ (Wat is het fonetisch alfabet?)
Afbreekpatroon: tra·di·tie
Synoniemen
- gebruik
- gewoonte
- ritueel
Woorden die beginnen of eindigen met "traditie"
- traditioneel
- tradities
- traditiegetrouw
Etymologie
Het woord 'traditie' komt van het Latijnse 'traditio', wat 'overlevering' of 'doorgeven' betekent.
Veelgestelde vragen
- Wat is het verschil tussen een gewoonte en een traditie?
Een gewoonte is een persoonlijke of sociale gedragsnorm, terwijl een traditie vaak een dieper gewortelde culturele of historische oorsprong heeft en van generatie op generatie wordt doorgegeven. - Kan een traditie veranderen?
Ja, tradities kunnen veranderen of evolueren naarmate samenlevingen veranderen, hoewel sommige aspecten vaak behouden blijven. - Is een ritueel hetzelfde als een traditie?
Niet precies, een ritueel is vaak een vast patroon van handelingen, vaak met een symbolische betekenis, binnen een traditie of ceremonie. - Hoe ontstaan tradities?
Tradities ontstaan vaak uit gewoonten of rituelen die betekenisvol zijn geworden binnen een cultuur en over een lange periode worden doorgegeven. - Zijn tradities altijd verbonden met religie?
Nee, tradities kunnen religieus zijn, maar er zijn ook seculiere tradities, zoals nationale feestdagen of culturele evenementen.