nemesis

Betekenis nemesis

een onafwendbare vijand of bron van straf; vaak de belichaming van gerechtigheid of wraak.

Woordsoort

zelfstandig naamwoord

Voorbeeldzin met nemesis

In de film bleek het kindertijdpestkop zijn nemesis geworden te zijn.

Uitspraak (fonetisch)

/ˈneː.me.sɪs/ (Wat is het fonetisch alfabet?)

Afbreekpatroon: ne-me-sis

Synoniemen

  • aartsrivaal
  • tegenstander
  • wraakengel

Woorden die beginnen of eindigen met "nemesis"

  • nemeet
  • nemetisch
  • nemetode

Etymologie

Afkomstig uit het Oudgrieks Νέμεσις (Némesis), de godin van de wraak en gerechtigheid.

Veelgestelde vragen

  • Wat betekent 'nemesis' in de mythologie?
    In de Griekse mythologie is Nemesis de godin van de gerechtigde vergelding of wraak.
  • Kan 'nemesis' ook positieve connotaties hebben?
    Meestal heeft 'nemesis' een negatieve connotatie, omdat het verwijst naar een onafwendbare tegenstander of bron van straf.
  • Wordt 'nemesis' vaak in moderne contexten gebruikt?
    Ja, 'nemesis' wordt vaak gebruikt in literatuur en media om de vijand van een protagonist of een onoverkoombaar obstakel te beschrijven.
  • Hoe gebruik je 'nemesis' in een zin?
    Je kunt 'nemesis' gebruiken om te verwijzen naar iemand of iets dat een grote tegenslag of uitdaging vormt, bijvoorbeeld: 'De detective vond in de meestercrimineel zijn ware nemesis.'
  • Is er een verschil tussen een 'vijand' en een 'nemesis'?
    Ja, een 'vijand' kan elke tegenstander zijn, maar een 'nemesis' impliceert vaak een meer diepgewortelde of onontkoombare tegenwerking, vaak met een element van gerechtigheid.