rang
Betekenis rang
Een positie of plaats in een hiërarchische orde of reeks, vaak binnen een organisatie, leger of maatschappij.
Woordsoort
zelfstandig naamwoord
Voorbeeldzin met rang
Het leger kent verschillende rangen, zoals sergeant en luitenant.
Uitspraak (fonetisch)
rɑŋ (Wat is het fonetisch alfabet?)
Afbreekpatroon: rang (geen afbreking mogelijk)
Synoniemen
- positie
- niveau
- stand
Woorden die beginnen of eindigen met "rang"
- ranglijst
- rangorde
- parkeerplaats
Etymologie
Afkomstig van het Oudfranse 'rang', dat 'rij' of 'orde' betekent.
Veelgestelde vragen
- Wat is het verschil tussen rang en positie?
Rang verwijst vaak naar een vastgestelde hiërarchische plek binnen een systeem, terwijl positie minder formeel kan zijn en afhangt van context. - Wordt het woord 'rang' alleen in militaire context gebruikt?
Nee, 'rang' kan ook gebruikt worden in andere contexten zoals bedrijven, sportteams en sociale structuren. - Kun je 'rang' gebruiken in informele gesprekken?
Ja, 'rang' kan zowel formeel als informeel worden gebruikt, afhankelijk van de context. - Wat betekent 'rangorde'?
'Rangorde' verwijst naar de volgorde of hiërarchie van rangen binnen een groep of systeem. - Hoe wordt 'rang' in het Engels vertaald?
In het Engels wordt 'rang' vertaald naar 'rank'.